KONTROL

Doğru ve yanlışın etrafımızdaki insanlara göre şekillendirdiğimizi ve iyinin ve kötünün aslında insanlar tarafından belirlendiğini anlayacağımız vakit hayatın standart seviyesinde ne kadar sıkıcı olduğunu,bunaltıcı düşüncelerin içerisinde ruhumuzun yorgunluğunu vücudumuzda hissedince,başarabileceğimiz tüm şeylerin aslında  yarıda kaldığını, vazgeçince üstüne yarım bıraktığımız şeylerin gözlerimizin önünde başkalarının tamamladığını görünce,edebiyat branşının bir roman yapıtında noktalama işaretleri kadar zor olan durumun,hukuk dalında adalet yapısına karşı sadistçe davranmamızın haz vereceğinin temennisini,kendimizi yabancılaştıracak şekilde emin olma söz konusunda inancımızın tıpkı bir ateist gibi inanmamaya inanmanın karmaşıklığı içerisinde olduğumuzu bilmenizi,bir farklılık ararken başkalarını yargılamaktan uzak durmanın vereceği erdemliği ve çok bildikçe susmanın ne kadar faydalı olacağını,istedikçe yetersizliği çaresizlikte arayacağımızı ve birisini anlamak isteyince kendimizi onun yerine koyarak empatide hoşgörü karşılayacağımızı,duygularımız kullanırsak,sahteliğinden kaçıp kuvvetli olduğumuzu anladığımız vakit bakışlarımızda buluşmaya bile gerek duymadan,insanlarla beş duyu organımızı kullanmadan gerçekleştirebileceğimiz bilgi aktarımında yaşayacağımız telepatinin doruklarında bir dahi gibi hissedip,neden kendimize bir kez olsun bu dünyada bir saniyeliğine de olsa tüm insanlardan farklı olduğumuzu anlamayacak kadar aptal olalım ? Kıralım kollarımızdaki prangaları,çılgınlıklarımızın taşmasını beklemek değilde onu kontrol altında tutmamızı öğrenelim,doğruyu-yanlışı,iyiyi yada kötüyü korkmadan yaşamak değilde,kimselere esir olmadan biz belirleyelim...